źródło: Renata Osinska - Fotolia.com

Zaburzenia snu u dzieci występują bardzo często. Wiele maluchów nie przesypia wymaganej liczby godzin z powodu różnych zaburzeń behawioralnych, psychospołecznych lub organicznych. Zaburzenia snu u dziecka – niezależnie od wieku – mogą wywoływać stres i być powodem niedoboru snu rodziców.

Aby pomóc dziecku, niezbędny jest dokładny wywiad: np. czy dziecko – zdaniem matki – w ogóle nie śpi, czy kłopoty dotyczą dnia lub tylko nocy, czy przed położeniem się spać maluch ma oznaki senności (trze oczy, ziewa)? Być może dziecko ma kłopoty z zasypianiem, a potem śpi dobrze lub odwrotnie – zasypia łatwo, a później ciągle się budzi? Czy w przeszłości dziecko zasypiało bez problemu, czy nie jest głodne, czy pieluszka jest regularnie zmieniana, czy możemy podejrzewać dolegliwości związane z ząbkowaniem, przerostem trzeciego migdałka, czy odpływem żołądkowo-przełykowym?

Pytania muszą się skoncentrować na okolicznościach, które mogą być przyczyną budzenia się dziecka i tych, które nie pozwalają mu ponownie zasnąć. Czy może to być związane z otoczeniem: np. grającym telewizorem, hałasem ulicznym, nieobecnością matki, odstawieniem od piersi, brakiem butelki, zapalonego światła (boi się ciemności)? Czy dziecko chrapie? Czy ma trudności z oddychaniem, czy porusza się w łóżeczku, jakby poszukiwało wygodnej pozycji ułatwiającej oddychanie, czy nie ma infekcji z obecnością spływającej wydzieliny lub bólem ucha? Czy dziecko nie uskarża się na bóle kostno-stawowe (wzrostowe bóle kończyn bardzo często budzą przedszkolaka w nocy)?

Warto wiedzieć! Zaburzenia snu dotyczą również dzieci z alergią, zwłaszcza skórną z towarzyszącym świądem. Wreszcie przyczyną zaburzeń snu mogą być lęki nocne, koszmary senne, czy nawet napad padaczki.

Noworodki mogą spać od 16 do 20 godzin na dobę, przy czym okresy snu trwają od godziny do czterech godzin, a czuwania od godziny do dwóch godzin. W czasie snu mogą występować pewne ruchy, jak: uśmiech, mlaskanie, ruchy ssania, marszczenie czoła, drżenie kończyn. Dlatego rodzice mogą odnieść wrażenie, że ich dziecko śpi niespokojnie. Mogą zdarzać się również króciutkie okresy bez oddechu (aby mówić o prawdziwym bezdechu, przerwy muszą być dłuższe niż 10–20 sekund). Rodzice, bojąc się nagłej śmierci łóżeczkowej, budzą niepotrzebnie dziecko, chcąc pobudzić je do oddychania. W okresie noworodkowym dla rodziców wiele rzeczy jest stresujących, również przebieg snu u noworodka może być dla nich zagadkowy i niepokojący.

Towarzyski niemowlak

W pierwszych miesiącach życia zachodzą ogromne zmiany w fizjologii snu niemowlęcia, pomału pojawia się zdolność przesypiania całej nocy. Wielu rodziców błędnie uważa, że wprowadzenie pokarmów stałych warunkuje tę zdolność. Około roku życia niemowlęta powinny spać od 13 do 14 godzin w ciągu doby. Przy czym większość snu powinna przypadać na godziny nocne z dwiema drzemkami w ciągu dnia, trwającymi od 30 minut do 2,5 godziny. Nadal fizjologią jest budzenie się w nocy, zasypianie ponowne powinno być łatwiejsze. Z biegiem czasu dziecko staje się coraz bardziej towarzyskie, co może komplikować usypianie. Utrwala się też wiele zachowań: np. dziecko płacze, gdy matka wychodzi z pokoju, zasypia tylko wtedy, gdy ma masowane plecy itp. Kłopoty ze spaniem w pierwszym roku życia ma 25 do 50 procent dzieci. Nawet wtedy, gdy rodzice robią wszystko dobrze, maluchy płaczą przy zasypianiu, wystawiając opiekunów na próbę, wymuszając pewne korzystne dla nich zachowania. Najlepsza jest wówczas rodzicielska cierpliwość i konsekwencja, która pomoże dziecku pokonać opór przed spaniem.

Senne koszmary przedszkolaka

W wieku przedszkolnym nasilają się lęki i koszmary senne. Dziecko budzi się gwałtownie z objawami towarzyszącego strachu. Spokojna rozmowa o przyczynach i treści koszmarów powinna uspokoić dziecko. Pamiętajmy też o prostych, ale bardzo ważnych zabiegach higienicznych. Pokój dziecka powinien być przewietrzony, nawilżony, nie może w nim panować zbyt wysoka temperatura, a dziecko powinno być wykąpane i lekko ubrane.

Zaburzenia snu mogą łączyć się z chorobami, takimi jak:

  • zakażenie dróg moczowych (nocne bóle brzucha);
  • zespół bezdechu sennego (przerost migdałków podniebiennych i migdałka gardłowego;
  • wady twarzoczaszki;
  • choroby nerwowo-mięśniowe obniżające napięcie mięśni;
  • napady padaczkowe.

Oceń artykuł:
Kategorie: Maluch 1-3 l., Niemowlę 4-11 m., Sen, Pediatra, Noworodek 0-3 m., 31-33 Miesiąc, Pediatra, Sen, Maluch 1-3 l., Niemowlę 4-11 m., Noworodek 0-3 m., 33 Miesiąc, Pediatra, Sen, 31-33 Miesiąc, 31-33 Miesiąc
Działy: Dom i dziecko - Ciąża i dziecko, Dom i dziecko - Rossnę, Rossnę - Pielęgnacja i zdrowie, Rossnę - Rozwój i wychowanie,