Odkryli go Indianie z Ameryki Północnej. Wiosną nacinali korę klonu cukrowego i podobnie jak sosnową żywicę, gromadzili sok klonowy. Po podgrzaniu i odparowaniu wody otrzymywali syrop klonowy.

Sposób postępowania nie zmienił się do dziś. W zależności od grubości pnia, wykonuje się od jednego do czterech pięciocentymetrowych otworów i podłącza do nich kraniki, a do kraników rurki, które łączy się w jedną rurę prowadzącą do pompowni. Sok zawiera 97 % wody. Potrzebne jest 40 litrów soku, aby otrzymać 1 litr syropu. Aby otrzymać odpowiednią konsystencję, sok poddawany jest procesowi podgrzewania i poprzez odparowanie wody ulega on zagęszczeniu. W trakcie podgrzewania syrop stopniowo przebarwia się na charakterystyczny bursztynowy kolor.

Gotowy syrop zawiera około 33 proc. wody i 67 proc. cukru. Ale to nie tylko woda i cukier. Sok zawiera wszystko, co potrzebne jest do wzrostu każdego drzewa. Zawiera sole mineralne, kwasy organiczne, aminokwasy oraz witaminy: tiamina (B1), ryboflawina (B2), kwas pantotenowy (B5), pirydoksyna (B6), niacyna (PP), biotyna (H) i kwas foliowy.   

Nie zawiera tłuszczów, zastosowanie ma podobne do miodu, ale ma mniej kalorii, 1 łyżka stołowa to 50 kcal.

Ma delikatny smak. Możemy go używać do słodzenia napojów, mleka i herbaty, do polewania naleśników, gofrów, lodów, owoców oraz jako dodatek do ciast i deserów.

Ze względu na swój bogaty aromat używamy go do pieczenia drobiu, wieprzowiny i ryb.

Wartość odżywcza syropu klonowego w porównaniu z miodem i cukrem:

 

60 ml

1/4kubka

Syrop

klonowy

Miód

Cukier

Zwykły

Cukier

brązowy

mangan

100

3

0

0

Ryboflawina(B2)

37

2

1

0

cynk

18

2

0

1

magnez

7

1

0

7

wapno

5

0

0

5

potas

5

1

0

6

kcal

217

261

196

211

Oceń artykuł:
Kategorie: Gotowanie, Kucharz, Jedzenie
Działy: Świat pomysłów - Kuchnia i przepisy,