Siódmy miesiąc życia naszego maluszka to czas kiedy staje się podróżnikiem i naprawdę niebezpiecznie jest go zostawić samego na łóżku, na stole czy przewijaku. Dziecko doskonali w tym okresie wszelkie kombinacje ruchowe, jakie tylko jest w stanie wymyślić. 

Dzieje się tak dosłownie z dnia na dzień, dlatego w tym okresie trudno precyzyjnie określić czas zdobywania kolejnych umiejętności ruchowych dziecka. Wiele zależy od tego, jak bardzo atrakcyjne jest jego otoczenie i czy wystarczająco dużo czasu poświęcamy na wspólne zabawy dostosowane do konkretnego etapu jego rozwoju.

Opisując rozwój ruchowy niemowlęcia po ukończeniu szóstego miesiąca, bardzo trudno jest utrzymać dotychczasowy podział na rozwój w pozycji supinacyjnej (leżenie na plecach) i w pronacji (leżenie na brzuchu). Dlaczego? Dziecko nie przebywa już stale w jednym położeniu, lecz nieustannie się rusza.

Siedzenie trudna sztuka

Niemowlę posadzone na podłodze potrafi już przez jakiś czas utrzymać tę pozycję, jednak podpiera się rączkami ułożonymi z przodu, między nóżkami, a jego plecki są jeszcze wygięte w kształt litery „C”. Kiedy maluch traci równowagę, to często upada na bok. Ponieważ nie ma jeszcze w pełni dojrzałych reakcji równoważnych i obronnych, zdarza się, że uderza głową w podłoże. Przy pierwszych momentach utraty równowagi w pozycji siedzącej, dzieci nie potrafią jeszcze złagodzić ich konsekwencji. Jednak w wyniku nauki metodą prób i błędów uczą się powstrzymywać upadek – podpierają się z boku na wyprostowanej ręce i otwartej dłoni. Myślę, że warto zakodować sobie tę informację, aby nie otaczać (z lęku przed upadkiem) malca poduszkami! Bo jak wtedy dziecko ma się zorientować, że taki upadek jest niezbyt przyjemny i że należałoby się przed nim bronić? Powyższa metoda doświadczalna to podstawowy mechanizm uczenia się nowych umiejętności. Idealnym podłożem dla maluchów w drugim półroczu życia są cienkie, sprężyste maty typu karimata. Dla dzieci najlepiej sprawdzą się te w formie kolorowych puzzli, z wyciąganymi ze środka literami, cyframi czy różnorodnymi kształtami.

Silne mięśnie grzbietu

W pozycji leżenia na brzuchu głowa uniesiona jest wysoko, wyprostowane kończyny górne oparte są na podłożu. Dziecko zaczyna wykorzystywać odpychanie rękami – potrafi wykonać obroty wokół osi pępka (jak wskazówki zegara). Zarówno w prawą stronę, jak i w lewo – tzw. pivoty (punktem obrotowym jest pępek). W tym okresie rozwojowym dziecko zaczyna również  pełzać do przodu. Z leżenia na plecach może siadać, trzymając się oburącz podpory (np. poręczy w wózku). Dziecko chętnie utrzymuje tę pozycję zwłaszcza podczas spaceru, bo może już obserwować otoczenie. W tym czasie możemy się również spodziewać prób przyjmowania pozycji na czworaka. Na początku nóżki malucha mogą lekko się rozjeżdżać, zwłaszcza na śliskich panelach. Następnie możemy zaobserwować przezabawny widok. Dziecko opiera się na dłoniach i kolanach, kiwa się do przodu i do tyłu, jakby było na huśtawce. W ten sposób poznaje, jakie możliwości daje ta pozycja oraz doskonali w niej równowagę, choć zdarza mu się ją na początku tracić. 

Oceń artykuł:
Kategorie: Rozwój, 7 Miesiąc, Fizjoterapeuta, Fizjoterapeuta, Fizjoterapeutka, Rozwój, 7 Miesiąc, 7 Miesiąc, Rozwój
Działy: Dom - Ciąża i dziecko, Dom - Rossnę, Rossnę - Rozwój i wychowanie,