źródło: Robert Kneschke - Fotolia.com
Czy wiesz jak wzmocnić swoje serce? Które pierwiastki są mu niezbędne, by prawidłowo funkcjonowało? Jakie mogą być konsekwencje ich niedoboru? Przeczytaj!
Składniki mineralne stanowią 4-5% masy dorosłego człowieka. Można je podzielić na dwie grupy: makroelementy i mikroelementy.
Makroelementy (każdy z nich stanowi więcej niż 0,005% masy ciała) to:
- wapń,
- potas,
- sód,
- fosfor,
- chlor,
- magnez,
- siarka
Do mikroelementów (każdy z nich stanowi mniej niż 0,0055% masy ciała) należą:
- chrom,
- cynk,
- fluor,
- jod,
- kobalt,
- mangan,
- molibden,
- selen,
- żelazo.
Ważne: W śladowych ilościach występują jeszcze pierwiastki, takie jak: arsen, cyna, glin, kadm, krzem, nikiel, wanad i inne. Ich źródłem dla organizmu człowieka jest pokarm i woda pitna.
Można założyć, że zwykła mieszana dieta zaspokaja zapotrzebowanie ustroju na składniki mineralne.
Należy jednak pamiętać, że duże znaczenie ma zawarto pierwiastków w wodach gruntowych i glebie, co się przekłada na ich zawartość w produkowanych pokarmach.Innym problemem są stany ich zwiększonego zapotrzebowania, takie jak okres wzrostu, ciąża, rekonwalescencja, a także choroby, w wyniku których zmienia się zapotrzebowanie na te pierwiastki.
Serce w potrzebie
Duży wpływ na pracę serca mają w szczególności potas i magnez. Prawidłowe stężenie potasu w osoczu krwi wynosi średnio 4 mmol/l. Gdy stężenie potasu w osoczu przekracza 5,5 mmol/, mówimy wtedy o hiperkaliemii.
W łagodnych zaburzeniach może wystarczyć dieta bogata w potas (soki owocowe, banany itd.), w poważniejszych przypadkach należy zgłosić się do lekarza.
Prawidłowe stężenie magnezu w osoczu krwi wynosi 0,65-1,05 mmol/l. Tylko 1% magnezu znajduje się w osoczu krwi, około 60% magnezu znajduje się w kościach, a około 40% – w mięśniach szkieletowych. Pierwiastek ten jest aktywatorem wielu enzymów. Rzadkimi przyczynami hipomagnezemii są choroby wrodzone przebiegające z nadmierną utratą magnezu. Najczęstszą postacią jest nabyta hipomagnezemia. Prowadzi do niej jednostronne odżywianie (alkoholizm, odżywianie pozajelitowe), zespół upośledzonego wchłaniania, wzmożone zapotrzebowanie (np. w ciąży), wzmożone wydalanie magnezu przez nerki (spowodowane wielomoczem, leczeniem moczopędnym), nadużycie leków przeczyszczających, ostre zapalenie trzustki, cukrzyca, niedoczynność tarczycy i inne. Hipomagnezemia może powodować skurcze dodatkowe, zwiększoną podatność naczyń na czynniki kurczące i możliwość wystąpienia napadu dławicy piersiowej. Leczenie jest przyczynowe i objawowe suplementacją magnezu. W łagodnych przypadkach wystarczy postępowanie dietetyczne polegające na ograniczeniu napojów gazowanych, kawy, spożyciu produktów z wysoką zawartością ziarna kakaowego (kakao, gorzka czekolada).