źródło: areafoto - Fotolia.com

Jeśli dziecko często choruje, ma kłopoty z oddychaniem przez nos, chodzi z otwartą buzią, a w nocy chrapie, to może mieć przerośnięty migdałek gardłowy tzw. migdałek trzeci.

Jest położony w części nosowej gardła i niewidoczny przy zwykłym oglądaniu bez narzędzi laryngologicznych. Zbudowany jest z tkanki limfatycznej, która bierze udział w obronie przed infekcjami.Razem z migdałkami podniebiennymi stanowi obronny pierścień Waldeyera .Długotrwała stymulacja trzeciego migdałka poprzez nawracające infekcje dróg oddechowych tak częste u dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, powoduje jego patologiczny przerost. Dzieje się to najczęściej między 3 a 10 rokiem życia Później zaczyna się proces fizjologicznego zmniejszania się migdałków; u dorosłych migdałek gardłowy występuje w formie szczątkowej.

Przerost migdałka trzeciego prowadzi do wielu niekorzystnych zmian. Zamykając nozdrza tylne powoduje upośledzenie drożności nosa. Dziecko oddycha przez usta, a wdychanie suchego, zimnego powietrza, które nie może być ogrzane i oczyszczone w nosie sprzyja kolejnym infekcjom. Zablokowany jest odpływ wydzieliny z noso-gardła w związku z tym dziecko

  • przewlekle kaszle
  • ma uporczywy katar
  • nosowy glos
  • łatwo się męczy.

Ponadto przyjmuje charakterystyczny „gapowaty” wygląd. Z powodu zatkania trąbek słuchowych nawracają zapalenia ucha środkowego i zatok przynosowych; pojawia się niedosłuch. Często towarzyszą mu zaburzenia smaku i węchu, mogą nawet pojawić się kłopoty z połykaniem pokarmów stałych. Problemami wtórnymi mogą być wady zgryzu i patologicznego wydłużenia żuchwy. Dziecko jest rozdrażnione, źle śpi pojawiają się bezdechy senne, maluch ma kłopoty z koncentracja uwagi, a przewlekający się niedosłuch powoduje wyraźne obniżenie jego możliwości intelektualnych.
Decyzja o usunięciu migdałka musi być przemyślana, podjęta wspólnie przez znającego dziecko pediatrę i laryngologa. Jednak powinno działać się szybko - zwłaszcza wtedy, gdy występują bezdechy nocne i niedosłuch.


Niestety: laryngologiczna ocena migdałka gardłowego, czyli badanie, jest nieprzyjemne dla dziecka, dlatego, aby było miarodajne i jednorazowe, powinna się je wykonać, gdy mały pacjent jest zdrowy, minimum dwa tygodnie po infekcji.
Jeśli objawy kliniczne są niewielkie można podjąć próbę leczenia zachowawczego. Należy wówczas stosować - ogólnie i donosowo - leki zmniejszające obrzęk tkanki limfatycznej migdałka, unikać miejsc, w których może dojść do infekcji i pomyśleć o leczeniu klimatycznym. Jednak w przypadku braku poprawy nie unikniemy zabiegu laryngologicznego

Zabieg usunięcia migdałka nazywa się adenotomią. Jest wykonywany pod narkozą i wymaga krótkiego pobytu w szpitalu, aby uniknąć niebezpieczeństwa krwawienia. Przed zabiegiem należy wykonać niezbędne badania laboratoryjne: morfologię krwi z liczbą płytek, parametry układu krzepnięcia, badanie ogólne moczu. Należy również oznaczyć grupę krwi. Po zabiegu dziecko musi unikać wysiłku fizycznego przez tydzień.

Istotą zabiegu jest usunięcie całej masy migdałka.
Jeśli bowiem pozostawi się fragment tkanki limfatycznej istnieje pewne prawdopodobieństwo, że migdałek odrośnie.
Powikłania po zabiegu są rzadkie, a ich ilość zależy od doświadczenia zespołu operacyjnego.

Ważne

Zabieg nie obniży odporności dziecka, ponieważ jego rolę przejmą migdałki podniebienne.
Decyzja o operacji nie powinna być odwlekana; dzieci już w drugiej dobie po zabiegu czują się znakomicie, rana goi się szybko (nie zakłada się szwów) a każdy następny dzień pokazuje, jaką ulgę odczuwa twoje dziecko po usunięciu męczącej „przeszkody”

Oceń artykuł:
Kategorie: Podstawówka, Gardło, Uszy, 24 Miesiąc, Nos, Gardło, Uszy, 24 Miesiąc, Nos, Gardło, Uszy, Pediatra, Nos, Maluch 1-3 l., Pediatra, Pediatra, Maluch 1-3 l., Podstawówka, 24 Miesiąc
Działy: Dom i dziecko - Ciąża i dziecko, Dom i dziecko - Rossnę, Rossnę - Pielęgnacja i zdrowie,